Ellsworth Vines

Henry Ellsworth Vines junior (ur. 28 września 1911 w Los Angeles, zm. 17 marca 1994), tenisista amerykański, zwycięzca trzech turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa.W czasie krótkiej kariery tenisowej praworęczny Vines był wiodącym zawodnikiem na świecie na początku lat 30. Jego grę charakteryzowała siła uderzeń forhendowych, które grał płasko, bez rotacji. Dysponował również mocnym serwisem, ale nie wykorzystywał go do ataków wolejowych, preferując kończące uderzenia z głębi kortu. Grał skutecznie smeczem.Pierwsze kroki tenisowe stawiał na publicznych kortach w Los Angeles. W wieku 17 lat zdobył deblowe mistrzostwo kraju juniorów w parze z Keithem Gledhillem (1929). W 1930 w dorosłych mistrzostwach USA odpadł już w III rundzie i zmobilizowany wczesną porażką skoncentrował się na treningach. Efekty przyszły już po roku – w półfinale mistrzostw USA pokonał Brytyjczyka Freda Perry'ego, a w finale starszego o pięć lat rodaka, George'a Lotta. W obu meczach wykazał się odpornością psychiczną – z Perrym przegrywał już 0:2 w setach, z Lottem zwyciężył w czterech setach, trzecią partię wygrywając ze stanu 5:3 dla rywala, a czwartą ze stanu 5:2.Tytuł mistrzowski obronił w 1932, pokonując w finale w niespełna godzinę Francuza Henri Cocheta. Wygrał w tym samym roku także Wimbledon, prezentując imponującą dyspozycję serwisową. W finale londyńskiego turnieju pokonał reprezentanta gospodarzy Bunny Austina, tracąc zaledwie sześć gemów. Mecz zakończył trzydziestym asem serwisowym. W całym sezonie 1932 wygrał cztery turnieje, uzyskując bilans 46 zwycięstw i 5 porażek. Znalazł się na czele zarówno rankingu amerykańskiego, jak i światowego.W 1933 ponownie doszedł do finału na Wimbledonie, decydujący mecz z Australijczykiem Jackiem Crawfordem jednak przegrał. Pojedynek finałowy z jednej strony był pokazem umiejętności serwisowych Vinesa (wygrał większość gemów serwisowych do zera), z drugiej wykazał słabość Amerykanina w najważniejszych momentach, szczególnie końcówce, kiedy dał się zaskoczyć zmianą taktyki przeciwnika. Vines słabiej wypadł także w mistrzostwach Australii, gdzie pokonał go młody Vivian McGrath a później w mistrzostwach USA, wyeliminowany już w 1/8 finału przez Bryana Granta. W tej sytuacji Vines zdecydował się na opuszczenie grona amatorów i podpisał kontrakt zawodowy.Jako tenisista profesjonalny Vines debiutował w nowojorskiej Madison Square Garden przeciwko słynnemu Billowi Tildenowi. Pierwszy pojedynek z Tildenem przegrał 6:8, 3:6, 2:6, ale ostatecznie w serii spotkań (tzw. tourze) okazał się zdecydowanie lepszy od znacznie starszego rywala (47 zwycięstw Vinesa, 26 Tildena). W kolejnych latach Vines uchodził za pierwszą rakietę w tenisie zawodowym, wygrywając trzykrotnie turniej Wembley World Pro, w 1935 w finale z Tildenem, w 1936 i 1937 z Hansem Nussleinem. W 1938 wygrał tour z Perrym 49 meczów do 35, a rok później pokonał tego rywala w finale zawodowych międzynarodowych mistrzostw USA 8:6, 6:8, 6:1, 20:18.Kariera tenisowa Vinesa zakończyła się praktycznie wraz z dołączeniem do grona zawodowców Dona Budge'a, pierwszego zdobywcy Wielkiego Szlema. Od początku lat 40. Vines porzucił tenis na rzecz golfa, gdzie również startował z powodzeniem, wygrywając jeden turniej zawodowy oraz dochodząc do półfinału mistrzostw PGA (Professional Golf Association Championship) w 1951.Jeszcze przed przejściem na zawodowstwo Vines występował w reprezentacji USA w Pucharze Davisa. W 1932 poprowadził Amerykanów do finału, pokonując w ramach tych rozgrywek takich rywali, jak Jack Crawford Harry Hopman, Gottfried von Cramm Daniel Prenn Jedyny mecz przegrał w finale z Francuzem Borotrą, co przy słabszej singlowej dyspozyji Wilmera Allisona (dwie porażki) przesądziło o zwycięstwie rywali (był to ostatni triumf pokolenia "muszkieterów tenisa"). W edycji Pucharu Davisa w 1933 Amerykanie zakończyli udział już na etapie finału międzystrefowego z Brytyjczykami, a Vines przegrał i z Austinem, i z Perrym. Łącznie rozegrał w Pucharze Davisa 16 spotkań (wyłącznie w singlu), z czego wygrał 13.Wysoko umiejętności Vinesa cenił inny amerykański tenisista, Jack Kramer. Zainteresował się on tenisem właśnie pod wpływem gry Vinesa i w książce The Game, My 40 Years in Tennis (1979) umieścił swojego idola wśród sześciu najlepszych graczy w historii dyscypliny, obok Billa Tildena, Dona Budge'a, Freda Perry'ego, Bobby Riggsa i Pancho Gonzaleza. Styl gry Ellswortha Vinesa Kramer porównał z tenisem Lew Hoada zwracając uwagę, że obaj ci gracze mieli dobre warunki fizyczne, duże umiejętności, podobną siłę gry, ale także swobodny stosunek do sportu, co wyraziło się stosunkowo szybkim zakończeniem kariery tenisowej przez obydwu.W 1962 nazwisko Vinesa wpisano do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. W 1977 Amerykanin, jako dawny mistrz, uczestniczył w uroczystościach 100-lecia turnieju wimbledońskiego.Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych:Finały singlowe w turniejach wielkoszlemowych:Źródła:
Tenisowe turnieje toczą się przez większą część roku, jednak tych, którzy nie potrafią żyć bez sportu (jak ja) może zainteresuje: Serwis dla fanów sportów zimowych - Portal Skoki narciarskie albo o hokeju .

Newsy Tenis ziemny według kraju:

Agnieszka Radwańska w półfinale Wimbledonu!

Polka wygrała swój ćwierćfinał na Wimbledonie. Po raz pierwszy w karierze Agnieszka Radwańska zagra w półfinale turnieju z cyklu wielkiego Szlema. Mecz już 5.07. o godzinie 14! Przeciwniczką Polki będzie Angelique Kerber
GotLink.pl - jantar domek - domki bałtyk udany urlop domki letniskowe nad morzem wyjedź nad morze - gabinet dentystyczny rzeszów - pokoje noclegi Kopalino pokoje urlop nad morzem - sklep