Colin Dowdeswell

Colin Dowdeswell (ur. 12 maja 1955 w Londynie), tenisista brytyjski, reprezentant Wielkiej Brytanii i Rodezji w Pucharze Davisa, przez pewien czas rezydent Szwajcarii. Najcenniejsze osiągnięcia uzyskał w grach podwójnych, gdzie może pochwalić się jedenastoma wygranymi turniejami, a także dwoma finałami wielkoszlemowymi – w męskim deblu na Wimbledonie i w grze mieszanej w międzynarodowych mistrzostwach Francji.Dowdeswell był zawodnikiem praworęcznym, trenował pod kierunkiem matki; cieszył się opinią gracza o silnej psychice, walecznego, ze szczególnie dobrą grą wolejową. Urodzony w Londynie, w dzieciństwie przeniósł się do Salisbury w Rodezji (obecnie Zimbabwe), łącząc przez pewien czas tenisowe treningi ze studiami na University of Witwatersrand. W 1973 zaliczał się do ścisłej światowej czołówki juniorów; doszedł w tymże sezonie do dwóch finałów juniorskiego Wielkiego Szlema – na Wimbledonie i w US Open, w obu ulegając o rok młodszemu Amerykaninowi Billy'emu Martinowi. Zasygnalizował także duże możliwości w turniejach seniorskich sponsorowanych przez koncern tytoniowy Rothmans, pozostających poza głównymi cyklami rozgrywek zawodowych; wygrał w 1973 w Connaught i Surrey, w tej ostatniej imprezie dzieląc się zwycięstwem z Amerykaninem Normanem Holmesem wobec niemożliwości dokończenia spotkania finałowego. Debiutował ponadto w 1973 w Wielkim Szlemie wśród seniorów, odpadając jednak już w I rundzie Wimbledonu z Deonem Joubertem z RPA; z turniejem tym pożegnał się także w deblu w I rundzie, mając za partnera innego zawodnika z Afryki Południowej, Ricky Buwaldę.W 1974 Dowdeswell znakomicie zaprezentował się w międzynarodowych mistrzostwach Irlandii w Dublinie, wygrywając w deblu z Południowoafrykańczykiem Johnem Yuillem oraz zaliczając finały pozostałych konkurencji – w mikście z Gail Chanfreau oraz w singlu, gdzie musiał uznać wyższość Sherwooda Stewarta. W 1975 odniósł swoje jedyne zwycięstwo singlowe w cyklu Grand Prix, po finałowym zwycięstwie w Stambule nad Ferdi Tayganem. Pozwoliło mu to na awans do czołowej setki rankingu Association of Tennis Professionals (ATP). W grze podwójnej zaliczył cztery finały, w tym sensacyjnie na Wimbledonie.Gra podwójna w londyńskiej imprezie wielkoszlemowej miała w 1975 nietypowy przebieg; pary rozstawione solidarnie odpadały we wczesnych rundach, w efekcie do ćwierćfinału dotarła zaledwie jedna z nich. Udział w tych niespodziankach miał także Colin Dowdeswell który za partnera dobrał sobie Australijczyka Allana Stone. Skojarzenie duetu Dowdeswell/Stone nastąpiło w ostatniej chwili, w dniu rozpoczęcia imprezy w pokoju wypoczynkowym dla zawodników, wobec kontuzji stałych partnerów obu graczy; wyniki osiągnięte przez Dowdeswella z Australijczykiem, z którym nigdy wcześniej nie miał okazji grać w parze, okazały się jednak bardzo dobre – m.in. w II rundzie wyeliminowali Wojciecha Fibaka i Freda McNaira, a w kolejnych spotkaniach rozstawione duety Toma Okkera i Marty Riessena oraz Boba Hewitta i Frew McMillana. W zaciętym półfinale Dowdeswell i Stone odprawili Dicka Crealy'ego i Nikolę Pilicia 9:8, 3:6, 4:6, 9:8, 6:3 (na Wimbledonie rozgrywano w tamtym czasie tie-break przy stanie 8:8) i dopiero w ostatnim meczu turnieju musieli uznać wyższość innej nierozstawionej pary – Amerykanów Vitasa Gerulaitisa i Sandy'ego Mayera (5:7, 6:8, 4:6).Finał Wimbledonu pozostał największym osiągnięciem Colina Dowdeswella do końca kariery; w 1976 był również finalistą French Open w grze mieszanej, gdzie z partnerką Lindą "Linky" Boshoff uległ dopiero Ilanie Kloss i Kimowi Warwickowi 7:5, 6:7, 2:6. Również w 1976 dobrze zaprezentował się na US Open: w deblu, partnerując Chrisowi Kachelowi, doszedł do półfinału (odpadli z Riessenem i Okkerem), a w grze pojedynczej był w 1/8 finału, notując zwycięstwa m.in. nad Raulem Ramirezem i Bobem Lutzem i ulegając Eddiemu Dibbsowi. W 1977 doszedł do dwóch finałów turniejów w grze podwójnej; w Kitzbühel miał za partnera Chrisa Kachela, natomiast w Gstaad Boba Hewitta. Ponadto z Kachelem był w ćwierćfinale US Open.W 1978 Dowdeswell doszedł do finału w Johannesburgu, eliminując kilku znanych rywali, w tym Australijczyka Colina Dibleya i Argentyńczyka Guillermo Vilasa, by w ostatniej grze turnieju ulec Amerykaninowi Cliffowi Richeyowi. Powtórzył też swoje najlepsze singlowe osiągnięcie w Wielkim Szlemie – 1/8 finału na US Open; pokonał m.in. Johna Sadriego, a odpadł z Johnem McEnroe. Skutecznie grał w deblu, wygrywając dwa turnieje w parze z Niemcem Jürgenem Fassbenderem, finał prestiżowych międzynarodowych mistrzostw Kanady w Toronto osiągając z Heinzem Günthardtem, a finał turnieju w Lagos – z Geoffem Mastersem. Ostatni raz doszedł w turnieju wielkoszlemowym do ćwierćfinału – na Wimbledonie, w parze z Kachelem. W 1979 wygrał dwa turnieje deblowe, w 1980 – także dwa.W 1981, mając za sobą doświadczenie jako skarbnik w zrzeszeniu tenisistów zawodowych ATP, Dowdeswell zdecydował się zawiesić swoją karierę i podjąć pracę w dużej firmie brokerskiej w Londynie. Na wczesnej sportowej emeryturze wytrwał dwa lata, by powrócić z powodzeniem w 1983. Doszedł w tymże roku po raz drugi do finału w Johannesburgu, pokonując kilku groźnych rywali – Kevina Currena, Tima Gulliksona, Vitasa Gerulaitisa Także swojemu finałowemu rywalowi Johanowi Kriekowi postawił zacięty opór, ulegając dopiero w pięciu setach. Wynik ten wywindował go na najwyższą w karierze pozycję w światowym rankingu singla – nr 31 (w grudniu 1983). Dowdeswell powrócił zarazem do startów deblowych, także z niezłymi rezultatami; w 1983 wygrał w Tel Awiwie z Węgrem Zoltánem Kuhárszkym, w 1985 w Palermo ze Szwedem Joakimem Nyströmem i w Johannesburgu z Południowoafrykańczykiem Christo Van Rensburgiem w 1986 w Mediolanie z Christo Steynem z RPA. W czerwcu 1986, u schyłku kariery, sklasyfikowany został jako 38. deblista świata.Po powrocie do tenisa zawodowego Dowdeswella jego partnerem w dwóch startach zakończonych finałami turniejowymi był Wojciech Fibak Z Polakiem Dowdeswell spotykał się także trzykrotnie w grze pojedynczej, wszystkie te mecze wygrał Fibak bez straty seta. Latem 1986 Dowdeswell zakończył, tym razem ostatecznie, karierę sportową. Z Wielkim Szlemem pożegnał się na Wimbledonie, gdzie zdołał jeszcze wyeliminować znanego później Rosjanina Andrieja Czesnokowa by odpaść w II rundzie z leworęcznym Francuzem Henri Leconte. Jego zarobki zawodowe na korcie wyniosły nieco ponad 300 tysięcy dolarów; należy pamiętać, że przełom lat 70. i 80. nie przynosił tenisistom tak wielkich pieniędzy, jakie stały się udziałem tej dyscypliny w ostatnich latach XX wieku i na początku kolejnego stulecia. Dowdeswell wygrał łącznie jedenaście turniejów deblowych (z dziewięcioma różnymi partnerami) i jedną imprezę w singlu, zaliczył ponadto trzy finały w singlu, siedemnaście w deblu i jeden w grze mieszanej Colin Dowdeswell ma na koncie ciekawą kartę reprezentacyjną w Pucharze Davisa. Bronił barw dwóch reprezentacji – w 1976 Rodezji, a po 1983 Wielkiej Brytanii. Bilans jego pojedynków, łącznie dla obu zespołów, wynosi 7 zwycięstw i cztery porażki. Dla ekipy brytyjskiej grał głównie jako deblista, mając za partnera Johna Lloyda i raz Jeremy'ego Batesa; chociaż w 1984 był przez krótki czas pierwszą rakietą Wielkiej Brytanii, w singlu w Pucharze Davisa zagrał jedynie dwa spotkania, oba przegrane – z Włochami Giannim Ocleppo i Corrado Barazzuttim. Jeszcze w barwach Rodezji zanotował zwycięstwo w grze pojedynczej nad Szwajcarem Heinzem Günthardtem, a z deblowych sukcesów warto wymienić triumfy nad Günthardtem i Hlaskiem w 1985 oraz Hiszpanami Sergio Casalem i Emilio Sánchezem w 1986 (oba w parze z Lloydem). Swoistą ciekawostkę stanowi fakt, że Dowdeswell, reprezentant dwóch krajów, a w czasie aktywnej kariery mieszkający w Szwajcarii, właśnie przeciwko Szwajcarii grał zarówno w drużynie Rodezji, jak i Wielkiej Brytanii.Po 1986 Dowdeswell pracuje w sektorze bankowym, od 1994 w Merrill Lynch Private Banking, w tym jako wiceprezydent ds. inwestycyjnych od 2004. W 1987 uzyskał dyplom magisterski w European Business School we Francji. Od 1990 był również dyrektorem ds. sportowych elitarnego londyńskiego Hurlingham Club.
Tenisowe turnieje toczą się przez większą część roku, jednak tych, którzy nie potrafią żyć bez sportu (jak ja) może zainteresuje: Serwis dla fanów sportów zimowych - Portal Skoki narciarskie albo o hokeju .

Newsy Tenis ziemny według kraju:

Agnieszka Radwańska w półfinale Wimbledonu!

Polka wygrała swój ćwierćfinał na Wimbledonie. Po raz pierwszy w karierze Agnieszka Radwańska zagra w półfinale turnieju z cyklu wielkiego Szlema. Mecz już 5.07. o godzinie 14! Przeciwniczką Polki będzie Angelique Kerber
GotLink.pl - noclegi hotelowe pokoje hotele w Szczyrku hotele w górach - Choroba Webera-Christiana - obozy i zimowiska dla dzieci i młodzieży - nocowanie nad morzem noclegi w Ostrowie enoclegi fajnewczasy - wczasy w hotelach nad morzem Gąski hotel pokoje wypoczynkowe gościnne hotelowe